In dit onderzoek is gekeken naar de verschillen tussen maagontlediging van kinderen die een geblendeerde (BD) sondevoeding krijgen vs. kinderen die een standaard sondevoeding krijgen. Hierbij werd de hypothese gesteld dat de maagontlediging tussen de 2 groepen niet zal verschillen. De gestelde hypothese bleek correct te zijn, want uiteindelijk wordt er geconcludeerd dat "the proportion of patients with delayed gastric emptying was similar in children receiving blends and formula." (vertaling: het aantal patiënten met een verlate maagontlediging is vergelijkbaar tussen de kinderen die een geblendeerde voeding krijgen t.o.v. de kinderen die een standaard formula krijgen). Het lijkt er wel op dat de kinderen die geblendeerde sondevoeding krijgen te maken hebben met een iets hoger rest volume na 1 uur, zie ook de figuur hieronder:

Bent u benieuwd naar de volledige paper? Deze vindt u hier. Een samenvatting van de paper is ook beschikbaar als PDF.

Het ESPGHAN committee heeft in 2023 een "position paper" gepubliceerd omtrent het inzetten van een blended diet bij kinderen die (langdurig) behoefte hebben aan sondevoeding.

Voor deze paper zijn een aantal ESPGHAN leden uit verschillende landen samengekomen om een richtlijn op te stellen omtrent het managen van een blended diet in kinderen.

In de paper komen verschillende aspecten aanbod, waaronder wat algemene definities, de voordelen van blended diet en de risico's, het financiële aspect en tot slotte de aanbevelingen vanuit de ESPGHAN.

In het kort concluderen zij het volgende:

• Steriele, nutritioneel complete commerciaal beschikbare sondevoedingen blijven de gouden standaard voor kinderen die behoefte hebben aan sondevoeding
• Blended Diet kan worden gebruikt als een veilig alternatief voor, of in combinatie met, commercieel beschikbare sondevoedingen
• Blended Diet is een nuttige aanvulling op de voedingsmogelijkheden van kinderen die sondevoeding nodig hebben.

Wil je meer weten?

• Lees dan hier de volledige paper
• Of bekijk deze uitgebreide samenvatting

De studie van O'Connor et al. (2022)¹ onderzoekt wat het effect is van een sondevoeding op basis van echte ingrediënten (Compleat Paediatric) op de gastro-intestinale klachten bij kinderen tussen de 1 en 17 jaar.

Sondevoeding is de meest geschikte vorm van voeden wanneer het niet langer lukt om via orale voeding aan de benodigde voedingsstoffen te komen². In sommige patiënten resulteert sondevoeding in gastro-intestinale (GI) klachten en andere intoleranties³. Deze intoleranties kunnen leiden tot ondervoeding door bijv. een verminderde nutriënt opname⁴. Studies laten zien dat “homemade blended diets” (HBD), zelfgemaakte vloeibare voedingen die via de sonde gegeven kunnen worden, een mogelijk positief effect hebben op deze voedsel intoleranties^5,6. Aangezien HBD niet altijd een optie is, zijn er ook sondevoedingen beschikbaar die op dit concept gebaseerd zijn, zoals Compleat^® Paediatric.

1) O’Connor et al. Nutr. Clin. Pract. 2022;37:929-934. 2) Bastarache et al. JPEN J Parenter Eneral Nutr. 2012;36(6):732-740. 3) Eveleens et al. Clin Nutr 2020;39(3):685-693. 4) Dickinson et al. Curr Gastroenterol Rep. 2014;16(8):399. 5) Coad et al. Arch Dis Child. 2017;102(3):274. 6) Chandrasekar et al. JPEN J Parenter Enteral Nutr. 2021;45(4):685-698.

Ondervoeding kan iedereen treffen en gaat gepaard met ernstige gevolgen en hogere zorgkosten.

Medische verenigingen, vertegenwoordigers van het EU-ministerie van Volksgezondheid en vertegenwoordigers van zorgverzekeraars hadden oproepen en verklaringen opgesteld om ondervoeding te bestrijden. Een van de belangrijkste actie was het implementeren van routinematige screening op ziektegerelateerde ondervoeding.^1,2

Het gebruik van een geldige voedingsscreeningtool, zoals de MNA^®, is aanbevolen als onderdeel van de GLIM-diagnostische criteria voor ondervoeding. De MNA® heeft significant bewijs voor validiteit in het screenen van ondervoeding bij de geriatrische patiënt. Een samenvatting van 25 jaar MNA® is onlangs gepubliceerd in The Journal of Nutrition, Health & Aging, Nutritional Assessment in Older Adults: MNA® 25 Years of a Screening Tool & a Reference Standard for Care and Research; What Next?"

Evaluatie & behandeling van gastro-intestinale en nutritionele complicaties bij neurologische aandoeningen

Romano et al. JPGN 2017;65(2):242-264. DOI: https://doi.org/10.1097/MPG.0000000000001646

Klinische experts vanuit heel Europa schreven samen 49 aanbevelingen rond voeding gerelateerde uitdagingen van kinderen met een neurologische aandoening in de ESPGHAN richtlijn. Veel van de aangehaalde problematiek bij deze patiënten zijn op de dag van vandaag nog altijd onderbelicht. Daarnaast houden deze problemen niet op als de patiënt 18 jaar wordt; ook voor de volwassen patiënt met een neurologische aandoening kunnen de ESPGHAN richtlijnen ondersteunend zijn.

Een aantal inzichten uit de ESPGHAN richtlijn: 

• Slechts 46% van de kinderen met een beperking behaald 100% van hun aanbevolen nutritionele inname
• Orofaryngeale disfunctie (een verstoring van één of meer van de 3 slikfases) is een veelvoorkomend probleem bij kinderen met een neurologische aandoening, met gerapporteerde prevalenties van >90% 
• 70% heeft GORD (gastro-oesofageale reflux ziekte) 
• >50% gebruikt chronisch een laxeermiddel 
• 53% heeft onvoldoende vezel en/of vochtinname 

Frequent voorkomende comorbiditeiten.

Figuur 1. Meest voorkomende comorbiditeiten bij patiënten met cerebrale parese.

Herkunt uw patiënt onderstaande situaties bij het eten of drinken? Wellicht heeft uw patiënt kauw- en slikproblemen! Er zijn verschillende manieren om te testen of iemand kauw- en slikproblemen (dysfagie) heeft. Bijvoorbeeld, de sliksnelheidstest, de TOMASS test of screen met de EAT-10 (bij volwassenen) of de Pedi-EAT-10 (bij kinderen).

Aandachtspunten bij cerebrale parese: 

Rode vlaggen by kauw- en slikproblemen

Rode vlaggen: verteringsproblematiek

Een aantal rode vlaggen kunnen ook duiden op verteringsproblematiek, denk bijvoorbeeld aan: buik krampen, misselijkheid, reflux of overgeven, diarree of constipatie of een opgeblazen of vol gevoel. Een licht verteerbare medische voeding kan in sommige gevallen de oplossing bieden. 

Wilt u graag weten welke producten binnen ons assortiment mogelijk aansluiten bij de behoeften van uw CP patiënten? Bekijk dan dit overzicht: 

*Op basis van de ESPGHAN richtlijnen voor de evaluatie en behandeling van gastro-intestinale klachten bij kinderen met een neurologische aandoening (Romano et al. 2017) 

**Borstvoeding is de beste voeding voor een baby tijdens de eerste maanden van het leven. Infasource kan in combinatie met borstvoeding gegeven worden. 

*** Optifibre is geen volledige voeding, maar een voedingssupplement. Medische voeding moet altijd worden gebruikt onder medisch toezicht.

Referentie: 

Romano et al. JPGN 2017;65(2):242-264. DOI: https://doi.org/10.1097/MPG.0000000000001646 

Ondervoeding en groeiachterstand zijn veel voorkomende bevindingen bij kinderen met cerebrale parese (CP). Afwijkingen in elektrolyten en micronutriënten zijn ook gedocumenteerd. Gastro-intestinale (GI) ziekten zoals gastro-oesofageale refluxziekte (GERD), voedingsproblemen en constipatie zijn in verband gebracht met een verhoogde frequentie van deze afwijkingen. Het doel van deze studie was het bepalen van de prevalentie van ondervoeding, metabole en elektrolyt abnormaliteiten bij pediatrische patiënten met cerebrale parese en gastro-intestinale stoornissen.

Nieuwsgierig geworden? 

Klik hier om de link te openen naar de volledige paper. 

Referentie: Jaramillo et al. Plant Mol Biol 2016;11:e67-e69. 

Functionele gastro-intestinale aandoeningen (FGIDs) komen vaak voor bij kinderen en veroorzaken hoge directe en indirecte maatschappelijke kosten. Gedeeltelijk gehydrolyseerd guargom (PHGG) is een natuurlijke en wateroplosbare voedingsvezel die is afgeleid van guargom. Het is voorgesteld als aanvullende therapie bij pediatrische FGIDs, vooral bij chronische functionele constipatie en prikkelbare darm syndroom.

Klik hier om de link te openen naar de volledige paper. 

Referentie: Romano et al. Expert Review of Gastroenterology & Hepatology 2021;15(6):583-587.