Ben jij ook zo gek van brood? Door het exclusie dieet kan het moeilijk zijn om nog van brood te blijven genieten. Gelukkig heeft onze eigen "ModuChef" Leticia een overheerlijk brood recept voor de echte broodliefhebbers ontwikkeld! Wil je ook tijdens het volgen van het Crohn's Disease Exclusie Dieet (CDED) kunnen blijven genieten van jouw broodje tussen de middag? Ga dan nu zelf aan de slag en maak jouw eigen CDED-approved brood! 

Heb je behoefte aan wat praktische tips? Bekijk dan hieronder de kookvideo van Leticia waarin ze laat zien hoe je dit lekkere recept zelf maakt! 

Geïnspireerd geraakt? Bekijk dan deze pagina met nog meer recepten volgens het CDED! 

INGREDIËNTEN

• 165 g Modulen^® IBD
• 100 g rijstbloem
• 1/4 theelepel vers gesneden rozemarijn
• 1 theelepel zout
• 1 eetlepel olijfolie
• 150 ml lauwwarm water (afhankelijk van de consistentie van de rijstbloem heb je iets meer of minder water nodig)
• Peper naar smaak
• 4 eieren
• 1/4 theelepel citroensap

BEREIDING

1. Verwarm de oven voor op 190°C
2. In een kom, mix Modulen^® IBD, rijstbloem, rozemarijn, olijfolie, zout en peper. Voeg het water toe en meng goed tot een deegvormige massa.
3. In een andere kom, klop het eiwit van de eieren op totdat het stijf is. Voeg het citroensap eraan toe en blijf roeren totdat je een vaste meringue krijgt. Verwerk het mengsel met Modulen^® IBD en meng voorzichtig het meringue eronder.
4. Plaats het deeg in een bakplaat/vorm (vet eerst de vorm in of doe er een vel bakpapier in). Verdeel bovenop het deeg het eigeel van het ei. Dit geeft een mooie korst als eindresultaat.
5. Bak voor 35 à 40 minuten op 180-200^°C, afhankelijk van de oven dat u gebruikt.

ALLERGENEN

• Modulen^® IBD bevat melk en soja.
• Allergenen van andere ingrediënten dient u te controleren

Introductie  
De plaatsing van een PEG (Percutane Endoscopische Gastrostomie) is in veel instellingen de standaard behandeling bij kinderen die voor langere tijd afhankelijk zijn van sondevoeding. PEG plaatsing wordt in verschillende studies geassocieerd met verbeterde nutritionele uitkomsten, verminderde ziekenhuis opname en een verbeterde kwaliteit van leven van het kind. Toch is er nog altijd weinig bekend over welk type patiënt nu precies (de meeste) voor- of zelfs nadelen ondervindt van de PEG plaatsing, met name in relatie tot nutritionele uitkomsten en de incidentie van complicaties. Deze studie omschrijft de ervaring van een centrum in Zwitserland die PEG plaatsingen uitvoerde bij 81 kinderen (gemiddelde leeftijd: 7 jaar). De focus werd hierbij gelegd op: klinische indicatie voor plaatsing van de PEG, en de uitkomsten en complicaties die werden geassocieerd met deze procedure. 

Belangrijkste resultaten   

• Klinische indicaties voor PEG plaatsing: onvoldoende calorische inname (34% van de gevallen), een te laag gewicht ('failure to thrive'; 32%) en moeilijkheden bij het voeden (al dan niet door kauw- en slikproblemen; 32%). 
• Een neurologische aandoening, zoals bijv. cerebrale parese, was met 46% de meest voorkomende comorbiditeit, dit werd gevolgd door oncologische ziektebeelden (23%) en cystic fibrosis (11%).
• Milde complicaties (zoals granulatie van het weefsel, erytheem of roodheid van de huid en lekkages) kwamen relatief vaak voor, in 68% van de gevallen. 
• Slechts 2 patiënten kregen te maken met ernstige complicaties, maar bij geen van hen waren de complicaties zodanig ernstig dat dit heeft geleid tot volledige verwijdering van de PEG. 

Uit de data van deze studie werd geconcludeerd dat de PEG een veilige techniek is voor het geven van sondevoeding voor een langere periode in kinderen. Het overgrote gedeelte van de kinderen in deze studie had een neurologische aandoening. De data laat een significante gewichtstoename zien bij kinderen nadat ze 1 jaar werden gevoed met de PEG (hierbij lieten ze echter wel regelmatig kleine complicaties zien).

Wilt u meer weten over deze studie? Lees dan hier het volledige artikel.

Referentie: Pagliaro et al. BMC Gastroenterology. 2025;25:12. https://doi.org/10.1186/s12876-024-03582-4

Welke impact kan het omschakelen van een standaard polymere voeding naar een semi-elementaire, voeding op basis van 100% wei-eiwit en met een hoog MCT-percentage, hebben? Hoe werkt dit in het lichaam en welke voordelen zijn er voor patiënten die het al zwaar en mogelijk voedingsintolerantie hebben? Bekijk hier de video voor uitleg en de voordelen die Peptamen voeding kan bieden en beoordeel zelf. 

Het zal u misschien verbazen, maar met de juiste medische voeding kunt u de tolerantie en absorptie van belangrijke voedingsstoffen verbeteren. Dit alles draagt bij aan een sneller herstel, minder gastro-intestinale klachten en een betere kwaliteit van leven! 

Wil je meer weten over Peptamen? Bekijk dan ook de studies, die aantonen dat een semi-elementaire voeding een verbetering geeft van de gastro-intestinale klachten van de patiënt, op onze website.

Koemelkallergie (KMA) is een aandoening die steeds vaker wordt gediagnosticeerd bij zuigelingen en jonge kinderen. De allergische reactie  op koemelkeiwitten kan leiden tot verschillende symptomen, waaronder spijsverteringsproblemen zoals braken, diarree en buikkrampen, evenals ademhalingskrachten zoals hoesten, piepen en kortademigheid, of zelfs huidklachten. Het is van cruciaal belang dat ouders en verzorgers zich bewust zijn van de symptomen, zodat zij tijdig actie kunnen ondernemen en indien nodig, medische hulp kunnen inschakelen.

Borstvoeding blijft de beste voedingskeuze voor zuigelingen omdat het tal van gezondheidsvoordelen biedt, waaronder bescherming tegen infecties en het bevorderen van een gezonde ontwikkeling. Echter, in geval van koemelkallergie kan het nodig zijn om koemelkeiwitten te vermijden en het dieet aan te passen.

Bekijk ons assortiment medische voeding voor koemelkallergie, met producten variërend van die voor milde tot matige klachten tot die voor ernstige klachten of darmproblemen. Gebruik de beslisboom om de geschikte producten voor uw patiënten te vinden.

Korte samenvatting van deze review paper 

In deze systematic review werden "randomized clinical trials" meegenomen in de evalutie van nutritionele en dieet gerelateerde interventies bij kinderen met cerebrale parese (CP). Uiteindelijk werden 15 studies geïncludeerd in dit onderzoek. 

Positieve resultaten werden o.a. gevonden op de volgende aspecten: 

1. wei-gebaseerde enterale formules werden gelinkt aan een sneller maaglediging wat een positieve bijdrage had aan het verminderen van gastro-oesofageale reflux (GER), en verminderde symptomen als kokhalzen (6 studies). 
2. voor de verbetering van antropometrische metingen (gewicht, armomtrek en huidplooimeting bij de triceps) hielp de suppletie met een speciaal vet mengsel of een dieet met een hoge energiedichtheid (2 studies). 
3. suppletie met probiotica, prebiotica, synbiotica of magnesium leek te helpen bij het tegengaan van constipatie, in beide studies werden er verbeteringen gevonden in de stoelgang frequentie en de consistentie van de stoelgang (2 studies). 

Op basis van deze review kan gesteld worden dat sommige dieetsinterventies lijken te helpen met de promotie van belangrijke klinische uitkomsten in deze patiënten, er moet echter wel gesteld worden dat het bewijs hiervoor niet heel sterk is. Er is meer onderzoek nodig om te bepalen welke nutritionele interventies effect hebben bij deze doelgroep. 

Nieuwsgierig geworden? 

Klik hier om de link te openen naar de volledige paper. 

Referentie: Rebelo et al. PLoS One 2022;17(7):e0271993. doi: 10.1371/journal.pone.0271993.

Na de publicatie van de Engelstalige versie van de EDACS, een classificiatie systeem voor het bepalen van de mate van kauw- en slikproblemen bij mensen met cerebrale parese (CP), werd dit classificatie systeem in 2018 vertaald en gevalideerd naar het Nederlands.

EDACS staat voor "Eating and Drinking Classification System" en geeft een score van 1 t/m 5 waarin de mate van kauw- en slikproblemen bij een persoon met CP kan worden vastgesteld. 

De Nederlandstalige versie van de EDACS wordt hieronder weergegeven. Uit het corresponderende onderzoek blijkt dat de Nederlandse versie van de EDACS betrouwbaar en valide is.1 Daarnaast kan de tool makkelijk gebruikt worden door niet alleen logopedisten, maar ook ouders van kinderen met CP. Er was een grote mate van consistentie tussen de beoordeling van de ouders en de professionals. De EDACS geeft de mogelijkheid om op een uniforme en efficiënte manier te communiceren over veilig en efficiënt eten en drinken, in zowel een klinische context als een onderzoekscontext.¹

Figuur 1. Nederlandse versie van de EDACS (aangepast vanuit Van Hulst et al. 2018). 

Referentie: 

1) Van Hulst et al. J Ped Rehab Med 2018:115-124. DOI 10.3233/PRM-170515.

Eet- en drinkproblemen bij CP 

Door een hersenbeschadiging hebben mensen met cerebrale parese (CP) te maken met bewegingsgerelateerde stoornissen. Deze "motor stoornissen" worden vaak beoordeeld a.d.h.v. de GMFCS, de Gross Motor Function Classification System. Veel mensen zijn zich echter niet bewust dat die motor stoornissen een impact kunnen hebben op de (on)mogelijkheid om te eten en drinken.^1,2 Dysfagie, eet- en drinkproblematiek, is een veel voorkomende probleem bij mensen met CP, met prevalenties die kunnen oplopen tot 90%!² 

Toch wordt dysfagie vaak niet herkend bij deze populatie. Om hierbij te helpen is de "EDACS" ontwikkeld, de "Eating and Drinking Ability Classification System", dat op eenzelfde manier werkt als bijv. de GMFCS. 

In deze studie werd de validiteit en de betrouwbaarheid van de EDACS geëvalueerd in een populatie met mensen met CP. Samenvattend kan worden geconcludeerd dat de EDACS een valide systeem is met een brede betrouwbaarheid. De EDACS is in staat om de eet- en drinkmogelijkheden vast te stellen bij kinderen met CP vanaf 3 jaar. 

Tabel 1. Uitleg bij de verschillende EDACS niveaus (bron: Sellers et al. Dev Med Child Neurol 2014;56(3):245-51, Appendix 1).

Voor meer informatie bekijk de volledige publicatie, in Appendix I van de publicatie vindt u meer informatie over de EDACS zelf en de verschillende niveaus binnen de EDACS. 

Referenties: 

1) Sellers et al. Dev Med Child Neurol 2014;56(3):245-51 https://doi.org/10.1111/dmcn.12352; 

2) Romano et al. JPGN 2017;65(2):242-264. DOI: https://doi.org/10.1097/MPG.0000000000001646