Een multicenter, eenarmige studie ter evaluatie van de gastro-intestinale tolerantie en therapietrouw van een energierijke sondevoeding voor volwassenen, bereid met echte voedingsingrediënten.

Introductie
Zelfbereide voeding via een sonde wordt steeds vaker gebruikt; "blended diet" is inmiddels een begrip geworden. Studies bij volwassenen hebben aangetoond dat het gebruik van een commerciële sondevoeding met ingrediënten afkomstig uit echte voeding (food‑derived ingredients, FDI) voordelen heeft, zoals significant minder obstipatie, misselijkheid en braken. Deze prospectieve, multicenter studie onderzocht de gastro‑intestinale tolerantie en therapietrouw van een enterale voeding met 19% FDI (Compleat Nature Mix 1.5 Protein) bij volwassenen.

Belangrijkste resultaten uit deze studie op een rij: 
Tevredenheid diëtisten (n = 12):

• 58% (7/12): geen verandering in klachten, maar wel tevreden
• 33% (4/12): lichte tot duidelijke verbetering van klachten

Waargenomen verbeteringen:

• Verbetering van ontlastingskleur (groen → bruin)
• Minder opgeblazen gevoel
• Stabieler stoelgangpatroon
• Oplossen van obstipatie
• Diarree van 7× per week naar 2× per week
• Diepere slaap
• Minder gebruik van laxantia

Meer weten? Bekijk dan hier de volledige studie.

Referentie: Ogundere S, Carter A, Gilson A, Meanwell H, Van der Linde M, Saduera S. S22: A multi-centre, single arm study to evaluate the gastro-intestinal tolerance and compliance of a high energy adult enteral tube feed with food derived ingredients. Appl Physiol Nutr Metab. 2024;49:S1–S79. https://cdnsciencepub.com/doi/10.1139/apnm-2024-0098 

Sensorische beoordeling van een geconcentreerde, eiwit- en energierijke orale medische voeding, Resource^® Ultra+: implicaties op de therapietrouw

Ondervoeding blijft ook vandaag nog een veel voorkomend probleem bij patiënten in verschillende settings:

• ~ 3% ondervoeding bij thuiswonende volwassenen ≥ 65 jaar
• ~ 20% (risico op) ondervoeding bij gehospitaliseerde patiënten ≥ 65 jaar
• ~ 30% ondervoeding bij bewoners van woonzorgcentra, langdurige zorg en revalidatie

Bovenstaande cijfers tonen het belang aan van een goede nutritionele status en indien er via gewone voeding niet aan de nutritionele behoefte voldaan wordt, kan orale medische voeding een belangrijke rol spelen om de voedingstoestand van de patiënt te verbeteren. De klinische voordelen van orale medische voeding zijn reeds meermaals wetenschappelijk aangetoond maar de uitdaging blijft om de therapietrouw bij het gebruik van dergelijke producten bij patiënten te verhogen. Hierbij spelen de sensorische kenmerken van orale medische voeding een belangrijke rol in de aanvaardbaarheid.

In deze sensorische beoordeling proefden meer dan 200 verschillende zorgprofessionals (diëtisten, artsen, verpleegkundigen, …) de eiwit- en energierijke bijvoeding, Resource^® Ultra+ in hun smaak naar voorkeur. Vervolgens vulden ze een korte gevalideerde vragenlijst in (Madrid Schaal) om te peilen naar hoe ze de smaak, geur, textuur, … ervaarden van deze specifieke orale medische voeding.

Belangrijkste bevindingen van deze bevraging:

Qua algemene aanvaardbaarheid, apprecieerde 95,8% van de deelnemers het product.

Bij specifiekere vragen over de sensorische kenmerken, kwamen volgende resultaten naar voren:

• 89,9% ervaarden het uitzicht als aangenaam
• 71,8% ervaarden de geur als aangenaam
• 62,5% ervaarden de smaak als goed (slechts 1,3% ervaarden het slecht)
• 68,1% ervaarden de textuur als geschikt
• 73,6% ervaarden de zoetheid als geschikt

Bovenstaande resultaten tonen een hoge algemene aanvaardbaarheid volgens verschillende zorgprofessionals en toont bijgevolg een gunstig sensorisch profiel van Resource^® Ultra+ met een gemiddelde totaalscore van 20,9 op 24 volgens de Madrid Schaal.

Dit alles kan een belangrijke rol spelen om de therapietrouw en aanvaardbaarheid van orale medische voeding bij patiënten met (risico op) ondervoeding te verhogen aangezien het sensorieel profiel een belangrijke rol speelt binnen de acceptatie van het product.

In onderstaande poster kan u zelf de belangrijkste bevindingen nalezen:

Doorbreek de barrières: betere toegang tot medische voeding voor betere patiëntuitkomsten 

Ziektegerelateerde ondervoeding (Disease‑Related Malnutrition, DRM) vormt een groot wereldwijd gezondheidsprobleem dat patiënten van alle leeftijden treft, in het bijzonder mensen met kanker en gastro-intestinale aandoeningen. Het leidt tot slechtere klinische uitkomsten en verhoogt de druk op gezondheidszorgsystemen door langere ziekenhuisopnames, meer complicaties en hogere kosten. Tegelijkertijd tonen data aan dat tijdige screening, diagnose en medische voedingstherapie de gezondheidsuitkomsten en kwaliteit van leven aanzienlijk kunnen verbeteren, terwijl zij ook economische voordelen opleveren. 

Ondanks het belang van voedingszorg bestaan er in Europa grote ongelijkheden in toegang tot medische voeding. Een MNI‑survey uit 2024, uitgevoerd in tien Europese landen (inclusief Nederland & Frankrijk), toont aanzienlijke verschillen in hoe DRM wordt opgespoord en behandeld. Zo is screening in veel landen wel beschikbaar, maar slechts in een minderheid verplicht. De kennis over voedingsinterventies varieert sterk tussen zorgprofessionals en is vaak beperkt tot ziekenhuissettings. Ook de toegang tot gespecialiseerde voedingsteams blijkt ongelijk verdeeld.

Daarnaast verschilt de vergoeding van medische voeding (zoals orale supplementen, enterale en parenterale voeding) sterk per land, afhankelijk van context, aandoening en leeftijdsgroep. Dit zorgt ervoor dat patiënten in vergelijkbare medische situaties niet dezelfde ondersteuning krijgen. Ook patiënten zelf ervaren barrières: er is weinig bewustzijn over DRM en zij hebben vaak moeite om in de complexe zorgsystemen te navigeren.

Er worden zes centrale obstakels beschreven die de ongelijkheid in stand houden: 

1. Onvoldoende of inconsistente screening op ondervoeding
2. Kennis- en opleidingsgebreken bij zorgprofessionals
3. Beperkte beschikbaarheid van expertteams, vooral buiten ziekenhuizen
4. Grote variatie in vergoedingssystemen voor medische voeding
5. Lage patiëntbewustwording rond ondervoeding
6. Moeilijk te begrijpen zorgtrajecten voor patiënten 

Als laatste wordt er benadrukt dat gezondheidsongelijkheden — inclusief verschillen in toegang tot medische voeding — onnodig, vermijdbaar, oneerlijk en onrechtvaardig zijn. De conclusie is duidelijk: urgente actie op alle niveaus van de gezondheidszorg is nodig. Beleidsmakers, clinici, zorgorganisaties en industrie moeten samenwerken om structurele verbeteringen door te voeren, voedingszorgsystemen te standaardiseren en bewustzijn over DRM te vergroten. Alleen door gezamenlijke inspanning kan elke patiënt toegang krijgen tot passende, evidence-based voedingszorg. 

Meer weten? De “The Parliament Magazine" van de Europese Unie schreef hier ook een artikel over. De volledige white paper kunt u hier terugvinden.

Mentaal welzijn en uitdagingen bij patiënten met klinische voeding

door Nadia Voordeckers, klinisch psycholoog UZ Brussel

Tijdens de presentatie werd benadrukt dat het soms even kan duren voordat een patiënt de stap naar de psycholoog zet. Het is belangrijk om de deur open te houden en duidelijke hulplijnen te bieden, zodat patiënten weten dat ze er niet alleen voor staan. Het vinden van iemand die een sleutelrol kan spelen in het leven van de patiënt kan de situatie aanzienlijk vergemakkelijken.

• Er werd gesproken over het belang van een veiligheidsplan en wie vanuit het ziekenhuis kan worden benaderd om een veilige situatie te waarborgen. Patiënten werd aangeraden om een briefje mee te nemen met belangrijke contactinformatie voor het geval er iets op straat gebeurt.
• Acceptance and Commitment Therapy (ACT) werd genoemd als een effectieve vorm van gedragstherapie in de ziekenhuiscontext.
• Er zijn geen snelle oplossingen; de focus moet liggen op het vormgeven van een nieuw leven met ziekte. Het is cruciaal om de omgeving van de patiënt te betrekken en te ondersteunen, en te erkennen dat ook voor hen veel verandert.
• De presentatie benadrukte het belang van sociaal contact en eetmomenten, waarbij familie en vrienden een ondersteunende rol kunnen spelen. Het is essentieel om tijd te maken voor de patiënt, ook al is het maar een kort moment, en om hen te helpen bij het terugkrijgen van controle en veerkracht in kleine zaken.
• Professionals werden aangemoedigd om niet bang te zijn om hulp te vragen aan collega's en om patiënten door te verwijzen als ze grotere behoeften hebben. Het is belangrijk om alert te zijn op isolatie en suïciderisico's, en om het gesprek hierover aan te gaan in een veilige setting.

Kernboodschappen:

• Erkenning: erken de gevoelens en ervaringen van de patiënt.
• Duidelijkheid, eerlijkheid, herhaling, geduld – communiceer helder en herhaal belangrijke informatie; wees geduldig in het proces.
• Vraag naar pijn en ongemak: stimuleer patiënten om hun pijn en ongemak te delen.
• Keuze waar mogelijk: bied de patiënt keuzes aan in hun zorgtraject.
• Echt contact, echt luisteren, lotgenoten: maak oprechte verbinding met de patiënt en luister actief; overweeg lotgenoten te betrekken.
• Tijd maken, maar wees duidelijk: reserveer tijd voor gesprekken, maar geef aan hoeveel tijd beschikbaar is.
• Kleine overwinningen: focus op haalbare doelen en vier kleine successen.
• Op het niveau van de patiënt: pas de communicatie en zorg aan op het niveau van de patiënt.
• Begrip voor een moeilijke dag/periode: toon begrip voor de uitdagingen die de patiënt kan ervaren.

Voeding die heelt, want eten is meer dan voeden

door Michaël Sels, diëtist, innovatiemanager klinische voeding Universitair Ziekenhuis Antwerpen

De presentatie benadrukte dat de omgeving steeds meer verleidingen biedt die het risico op bepaalde ziektes kunnen verhogen. Het doel van de behandeling bij ziekte is ook om patiënten zo fit mogelijk te houden met voldoende macro- en micronutriënten. Ook het belang van goede begeleiding en het verhogen van de inname van zowel plantaardige als dierlijke voedingsbronnen werd benadrukt.

• Onze omgeving biedt steeds meer verleidingen die het risico op ziektes zoals obesitas verhogen.
• De obesitasparadox werd besproken: obesitas verhoogt risico’s maar kan ook beschermend zijn tijdens ziekte.
• In het ziekenhuis hoeft voeding niet per se gezond te zijn; het belangrijkste is dat het gewicht stabiel blijft.
• Er werd gesproken over sarcopenie en cachexie bij kanker.
• Het doel is om patiënten zo fit mogelijk te houden en verlies van spiermassa te voorkomen.
• Gewichtsverlies hoeft niet altijd negatief te zijn; vetverlies kan samengaan met spieropbouw.
• Het belang van plantaardige én dierlijke voeding werd benadrukt.
• Smaak en geur spelen een belangrijke rol bij eetlust.
• Het gebruik van blended diet kan helpen bij smaakbeleving.
• Goede begeleiding is essentieel: patiënten hebben ondersteuning nodig om medische voeding vol te houden.

Voeding via een alternatieve weg

door Julie De Ryck, Nutrition Field Specialist Gohy

Tijdens de presentatie werd een overzicht gegeven van verschillende soorten voedingssondes en het materiaal dat daarbij gebruikt wordt. Er werd ook toelichting gegeven over Gohy, een familiebedrijf dat al meer dan 40 jaar actief is in de distributie van paramedisch materiaal en gespecialiseerd is in hygiëne, comfort, voeding en incontinentiezorg.

Medical devices: ontdek je opties

door Nathalie Van de Keere, region manager Nestlé Health Science

De presentatie richtte zich op enterale medische hulpmiddelen.

• Enterale medische hulpmiddelen zijn essentieel zijn voor patiënten met een functioneel en toegankelijk maag-darmkanaal die niet in staat zijn om voldoende voedingsstoffen op te nemen.
• Enterale voedingsondersteuning wordt gepresenteerd als een levensreddende methode die helpt bij het voorkomen van een uitgeputte voedingstoestand, wat kan leiden tot ernstige gezondheidsproblemen zoals weefselafbraak en een verzwakte immuun functie.
• De geschiedenis van enterale voeding gaat terug tot de oudheid, en de ontwikkeling van voedingspompen begon in de jaren 30.
• Bij een functionerend maagdarmkanaal kan worden gekeken naar orale supplementen of enterale voeding via sondevoeding. Wanneer de darmen normaal functioneren, is enterale voeding de voorkeursmethode, maar in sommige gevallen is sondevoeding noodzakelijk.
• Er zijn verschillende soorten enterale hulpmiddelen, zoals neus-maagsondes voor kortdurend gebruik en PEG of PEJ voor langdurig gebruik. Sondevoeding kan worden gestart wanneer de patiënt medisch stabiel is en de juiste plaatsing en tolerantie zijn bevestigd.
• Sondevoeding kan met of zonder pomp worden toegediend, met de mogelijkheid van continue of bolustoediening. Bolusvoeding biedt voordelen zoals meer flexibiliteit en autonomie voor de patiënt, en er is geen bewijs dat het meer bijwerkingen heeft dan continue voeding. Het is echter belangrijk om de toediening geleidelijk op te bouwen om complicaties te voorkomen.
• Innovatieve oplossingen zoals de SimpLink maken het eenvoudiger om bolusvoeding toe te dienen met minder materiaal.
• Bij het toedienen van medicatie via de sonde is het belangrijk om vloeibare vormen te verkiezen boven vaste vormen om verstoppingen te voorkomen.

Al met al benadrukt de presentatie het belang van enterale medische hulpmiddelen in de zorg, evenals de noodzaak van goede instructies, samenwerking en aandacht voor de behoeften van de patiënt.

 

Bolustoediening in de praktijk: flexibele en patiëntgerichte toediening van sondevoeding

door Peter Schepens, adjunct verantwoordelijke dieetafdeling AZ Sint-Jan Brugge

Tijdens de presentatie werd de noodzaak van bolusvoeding besproken in de context van de zorg buiten ziekenhuizen, met aandacht voor vergrijzing en chronische ziekten.

• Voeding speelt een cruciale rol als onderdeel van de behandeling, wat bijdraagt aan een verhoogde kwaliteit van leven, autonomie, en een gestructureerde dag.
• Bolusvoeding is een methode waarbij voeding in grotere hoeveelheden en in kortere tijd wordt toegediend, wat doorgaans veel minder tijd kost dan continue voeding via een pomp. De voordelen van bolusvoeding zijn onder andere meer flexibiliteit, autonomie voor de patiënt en lagere kosten. Er is echter geen bewijs dat bolusvoeding meer diarree of andere bijwerkingen veroorzaakt in vergelijking met continue voeding. Wel kunnen er klachten optreden bij te grote hoeveelheden of te snelle toediening. Bolusvoeding is niet voor iedereen geschikt, vooral niet voor patiënten die door omliggende leed niet kunnen overstappen naar bolusvoeding of bij sondes in de darm vanwege dumpingklachten.
• Bij patiënten die afhankelijk zijn van zorg thuis, kan het moeilijk zijn om regelmatig verpleegkundige zorg te bieden voor bolustoediening. Het is belangrijk dat bij het toedienen van bolusvoeding iedereen op een vergelijkbare manier voedt en dat goede instructies worden gegeven.
• De houding van de patiënt tijdens de toediening is ook van belang; een hoek van 30-40 graden is aanbevolen, en patiënten moeten 30 tot 60 minuten rechtop blijven na de toediening om reflux en aspiratie te voorkomen. Goede verzorging van de sonde en connector is essentieel, evenals het goed spoelen voor en na elke voeding.
• Bolusvoeding kan ook intermittent via een pomp worden toegediend, wat het makkelijker maakt om te combineren met continue voeding. Het gebruik van zwaartekracht om voeding toe te dienen kan relevant zijn voor patiënten met tolerantieproblemen, doordat dit zorgt voor een langzamere toediening.
• De meest gebruikte methode voor bolusvoeding is via een ENfit spuit, waarbij niet te grote spuiten moeten worden gebruikt om de toediening te vergemakkelijken.
• SimpLink kan direct op de voedingssonde worden aangesloten met kleine flesjes sondevoeding, wat weinig materiaal vereist en handig is voor onderweg.
• Bolusvoeding op basis van echte ingrediënten werd als de voorkeur gegeven
• Tijdens de presentatie werden ook de volgende 3 vragen op gelijst als handige leidraad bij het kiezen van de juiste methode voor sondevoeding
• Hoe goed verdraagt de patiënt de sondevoeding?
• Hoe zelfstandig is de patiënt?
• In welke zorgsetting bevindt de patiënt zich?

 

Q&A blended diet

door Manon Boone, Medical Affairs Manager Nestlé Health Science

De presentatie bood achtergrondinformatie over blended diet, gebaseerd op veel gestelde vragen vanuit het aanwezige publiek.

• Blended diet is een methode waarbij voeding wordt fijn gemalen en via een sonde wordt toegediend.
• Blended diet is recentelijk weer in populariteit toegenomen, vooral voor patiënten die behoefte hebben aan natuurlijke en minder bewerkte voedingsopties. Het biedt ouders en verzorgers de mogelijkheid om controle te hebben over de voeding van hun kinderen. Studies tonen daarnaast aan dat dit mogelijk kan zorgen voor minder gastro-intestinale klachten bij de gebruikers.
• Blended diet kan helpen bij het verminderen van klachten zoals spugen en obstipatie, en het bevordert een gevoel van normaliteit en autonomie. Het is belangrijk dat patiënten ouder zijn dan 1 jaar en een geschikte sonde hebben.
• De presentatie benadrukte ook dat goede hygiëne en de juiste voorbereiding essentieel zijn om verstoppingen te voorkomen en dat het essentieel is om de kwaliteit van de voeding -in de breedste zin van het woord- goed in de gaten te houden. Samenwerking van patiënt of ouder met de zorgprofessional is hierin essentieel.
• De presentatie eindigde met praktische tips en richtlijnen voor het toedienen van blended diet. Het belang van samenwerking met zorgprofessionals werd nogmaals benadrukt om de veiligheid en effectiviteit van deze voedingsmethode te waarborgen.

INGREDIËNTEN

• Resource^® 2.0 ananas-mangosmaak
• 50 ml kokosmelk
• Eventueel bevroren fruit zoals stukjes banaan, ananas, of mango

BENODIGDHEDEN

• Blender/staafmixer
• Glas

BEREIDING

1. Meng alle ingrediënten in de blender of met de staafmixer. Schenk in een mooi glas en serveer.

ALLERGENEN

• Resource® 2.0 ananas-mangosmaak bevat melk
• Allergenen van andere ingrediënten dient u te controleren

INGREDIËNTEN

• Resource^® ULTRA+ koffiesmaak
• Enkele ijsblokjes
• 1 bolletje roomijs

BENODIGDHEDEN

• Glas
• Blender

BEREIDING

1. Meng Resource^® ULTRA+ koffiesmaak in de blender samen met enkele ijsblokjes en een bolletje roomijs voor een lekkere café glacé.

Download meer Resource^® ULTRA+ recepten.

Ziekte-gerelateerde ondervoeding (Disease associated malnutrition, DAM), wordt hier gedefinieerd als “onevenwichtige voeding of abnormaal gebruik van voedingsstoffen die klinisch significante nadelige effecten op de weefselfunctie en/of de lichaamslengte /samenstelling veroorzaken, met daaropvolgende impact op gezondheidsuitkomsten”. Het kent in hoge inkomenslanden een hoog prevalentiecijfer bij gehospitaliseerde kinderen, zo schommelen cijfers tussen 18,5% en 53%. Er is een associatie tussen ondervoeding bij kinderen en een langere ziekenhuisopname, kunstmatige beademing alsook verblijf op de intensive care. Daarnaast kan dit ook bijdragen tot hogere gezondheidskosten. Om nadelige gevolgen zoveel mogelijk te beperken, is het sterk aangewezen om het voedingsmanagement plan te blijven verderzetten in de thuissituatie. Zo wordt er namelijk bij 24% tot 30% van de kinderen (met ondervoeding) een verminderde eetlust en gewichtsverlies vastgesteld na ontslag uit het ziekenhuis.

Ziekte-gerelateerde ondervoeding kan in theorie bij elk kind voorkomen maar in bepaalde situaties is er een verhoogd risico waaronder bij kinderen met cerebrale parese.

Belangrijkste inzichten:

• Algemene prevalentie van ziekte-gerelateerde ondervoeding bij gehospitaliseerde kinderen, kinderen met een chronische aandoening en kinderen op de intensive care bedraagt 10%.
• Goede voeding is belangrijk om gezondheidsuitkomsten te verbeteren.
• Opstart van enterale voeding op de intensive care was het geval bij slechts 1/3 van de kinderen (na 48 uur). Slechts 22% van de kinderen kregen enterale voeding binnen de 24 uur.
• Intermittent vasten biedt mogelijks voordelen waaronder het bevorderen van ketose en een goede slaap waakcyclus maar hierbij is goede begeleiding cruciaal.
• Bij ernstig zieke kinderen, is het continue aanbieden van voeding een mogelijke aanpak om symptomen van voedingsintolerantie te voorkomen.
• Ziekte-gerelateerde ondervoeding (DAM) wordt best gediagnosticeerd a.d.h.v. verschillende parameters (BMI, gewicht, huidplooimeting, omtrek van de bovenarm,…) om alle oorzaken beter in kaart te brengen.
• In de aanpak van ziekte-gerelateerde ondervoeding bij kinderen, speelt de diëtiste een cruciale rol en is een gepersonaliseerde aanpak cruciaal.

Indien u graag meer info wenst, kan u hier de link naar het artikel terugvinden.

Huysentruyt K, Hulst JM, Gerasimidis K, Joosten KF. Disease associated malnutrition in pediatrics - what is new? Curr Opin Clin Nutr Metab Care. 2025 May 1;28(3):289-296.

Water is een essentieel bestandsdeel voor het menselijk lichaam. Naast het feit dat ons lichaam voor ongeveer 60% uit water bestaat, vervult het ook allerlei functies die belangrijk zijn voor een goed functionerend lichaam. Denk aan het transporteren van voedings- en afvalstoffen, het op peil houden van de lichaamstemperatuur en zorgen dat de bloeddruk stabiel blijft. Als algemene aanbeveling, geldt dat er minimaal 1,5 liter water per dag gedronken moet worden. Soms wordt niet aan deze aanbeveling voldaan door bijvoorbeeld te weinig inname of extra vochtverlies. Dit kan voorkomen bij verhoogde transpiratie, bij belangrijke fysieke inspanningen zoals bij sport of bij ziekte. In deze situaties, kan dehydratatie optreden en mensen met kauw- en slikproblemen (dysfagie) zijn hier meer vatbaar voor. Bij atleten met dysfagie moet er dus extra aandacht geschonken worden aan hun hydratatietoestand. In onderstaande video van onze partner Special Olympics Belgium (SOB) wordt hierbij stilgestaan en worden er praktische tips gedeeld over hoe men enerzijds voldoende water drinkt en anderzijds hoe dit gecombineerd wordt met het gebruik van verdikkingsmiddelen zodat er op een veilige en efficiënte manier geslikt kan worden. Via praktische tips wordt de bereidingswijze uitgelegd voor verdikte dranken. 

Bekijk hier de volledige video waar één van de atleten ook het woord neemt.

Wist u dat 36 tot 90% van de mensen met een neurologsiche aandoening ook dysfagie heeft? Een aanzienlijke groep, en toch wordt bij deze doelgroep de diaganose "dysfagie" niet altijd vastgesteld. Om meer bekendheid rond deze problematiek te creëren, zet Nestlé Health Science zich, samen met een aantal zeer gedreven logopedisten, in tijdens de "Special Olympics". Meer hierover is te lezen in dit artikel. Dit jaar heeft onze gezamenlijke inzet geleid tot nog meer erkenning binnen de gemeenschap, want we mochten tijdens het EACD congres ("European Academy of Childhood-onset Disease") onze resultaten presenteren in de vorm van een e-poster presentatie!

Waar gaat de poster over?

De poster laat de resultaten zien van de aangepaste sliksnelheidstest (SSL) die tijdens de zomerspelen van Special Olympics in Nederland & België gebruikt is om te bepalen welke atleten al dan niet risico liepen op dysfagie. En wat blijkt? In beide landen heeft ongeveer de helft van de atleten een verhoogde kans op dysfagie. Allen kregen zij het advies om een afspraak te maken bij een logopedist zodat dit verder onderzocht kan worden.

Lees hieronder de volledige abstract na of bekijk de poster die tijdens EACD 2025 gepresenteerd werd. 

 

Underdiagnosis of dysphagia in athletes with intellectual disabilities 

Van Rems-Dijkstra, E.¹, Boone, M.L.², van Well, N.², De Paermentier, R. ^3,4, Beeckman A.S. ^3,4 

1. Klimmendaal Revalidatiespecialisten, Apeldoorn, the Netherlands,
2. Nestlé Health Science, Oosterhout, the Netherlands,
3. Artevelde University College, Ghent, Belgium,
4. AZ Maria Middelares, Ghent, Belgium.

Dysphagia is a common problem in people with neurological impairment (NI). It is estimated that the prevalence of dysphagia is ranging from 36-90% in people with NI.^1,2 Despite the high prevalence, dysphagia is often not recognized. Untreated dysphagia increases the chances of aspiration, pneumonia, malnutrition; and negatively impacts quality of life.^3,4 Detecting swallowing problems in a population with an increased risk of dysphagia could be a first step in the awareness process. Athletes participating at the Dutch and Belgian ‘Special Olympics’ (SO) games of 2023 were investigated. Most athletes had a learning disability and were not wheelchair bound. During the events of SO, potential dysphagia was identified with the ‘Swallow Signaling List’ (SSL).⁵ The SSL contains questions on eating & drinking and includes 2 tests: one for food (TOMASS: Test of Mastication and Swallowing of Solids) and one for liquids (Water Swallow Test). During the events a total of 335 athletes were tested (294 in Belgium and 41 in the Netherlands). According to the SSL the estimated risk of having dysphagia is depicted as follows: the Netherlands: high risk: 15%; mild risk: 41%; and no risk: 44%; Belgium: high risk: 9%; mild risk: 38%; no risk: 53%. Athletes with an estimated high or mild risk of having dysphagia received the advice to see a health care professional for further examination. These results indicate that the possible presence dysphagia is still underdiagnosed in a population with mental disabilities. Standard SSL administration at SO could increase the awareness of swallowing problems. 

References: 

1. Romano et al. JPGN. 2017:65;2. Doi: 10.1097/MPG.0000000000001646.
2. Leslie et al. Dysphagia. 2009 ; 24(1), 103-104. Doi : s00455-008-9153-4.
3. Dodrill et al. Annals of Nutrition and Metabolism. 2015;66.Suppl. 5: 24-31. Doi: 10.1159/000381372
4. Rajati et al. J Transl Med. 2022:20(1) :175. Doi: 10.1186/s12967-022-03380-0.
5. Gevaer et al. (2024). Afname en aanpassing van de sliksignaleringslijst op de Special Olympics Belgium. Bachelor thesis PBA Speech language sciences, Artevelde University College Ghent, Belgium.